اندر احوالات سيستم آموزشي
متاسفانه سيستم آموزشي دانشگاهها درباره نحوه آموزش رشته هاي علوم انساني بسيار ضعيف و غير اصولي است. و اين معضل را ميتوان بوضوح در ميان خيال عظيم فارق التحصيلان بي نواي رشته هاي علوم انساني مشاهده نمود كه با هزار اميد و آرزو و صد البته تلاش بسياروارد سيستم آموزشي مي شوند و در هنگام خروج كوله باري حقير و كوچك از محفوظات غير كاربردي ره آورد آنان است و بس. كنون هم كه فصل برگزاري امتحانات در دانشگاههاست، اسفباري موضوع خود را بيشتر و ملموس تر نمايان مي سازد. در رشتهاي چون حقوق كه باروري ذهن دانشجويان با بمباران اطلاعات مداوم و بروز و آموزش تفكر نقادانه به وي از چارچوبهاي اصلي آن محسوب مي شود، دروس ارائه شده ، در جزوه حقير و نازكي ماحصل چهارماه حضور دانشجو در كلاس و بازخواست عين همان جزوه ، خلا صه مي گردد و لاغير. پژوهش و تحقيق در علوم انساني حرف اول و آخر پويايي و روزآمد بودن اين رشته را مي زند. و اين همان است كه بايد به دانشجويان مشتاق آموزش داده شود نه ادامه روند آموزشي دبيرستان. دوستان نظر شما چيست؟ چي بايد كرد؟ حال كه پيمودن اين راه بي راهنماست ، بهتر نيست كه خود شمع راهمان شويم وآينده اي هراس داشته باشيم كه انسانهاي بزرگ در آن كم يافت شوند؟ ….فردا پر ديراست. بياييد از امروز شروع كنيم.
نوشته شده
در یکشنبه, بهمن ۲م, ۱۳۸۴ در ۷:۱۱ ب.ظ و جا گرفته است در بخش عمومی.
شما می توانید پیگیری کنید برداشت های بیان شده درباره این نوشته، از راه RSS 2.0.
شما می توانید برداشت خود را بیان کنید, یا بازتاب نشان دهید درباره این نوشته، در تارنما یا تارنوشت خود.
بهمن ۵م, ۱۳۸۴ در ۶:۵۶ ب.ظ
با سلام
متاسفانه چنین درد کشنده ای در پیکره آموزش حقوق در ایران وجود دارد.
به عنوان دانشجوی حقوق که دو سیستم آموزشی ایران و فرانسه را تجربه کرده ام، می توانم اشاره کنم به درد شیوه آموزش در سیستم ایرانی، شیوه ای که در آن، استاد مطالبی را درس می دهد و از دانشجو انتظار دارد آن مطالب را متوجه شود و از بر کند! به تعبیری دیگر، یعنی دانشجوی مقلد به جای دانشجوی محقق بارآوردن.
در این سیستم متاسفانه به پرسشگری و تحقیق بهائی داده نمیشود. حال آنکه در نظام آموزشی فرانسه، استاد شخصی است که رئوس مطالب را توضیح می دهد، منابع را معرفی می کند و دانشجو را به شنا کردن در دریای علم برای یافتن صدف های گهردار دعوت می کند. دانشجو سوال گر است و به پژوهش می پردازد، او هرگز یک مقلد نیست که همانند یک ضبط صوت، گفته ها یا جزوه های درسی را حفظ کند و امتحان پس دهد.
به راستی چه باید کرد تا سیستم ما از این رکود درآید؟ به گمان من راه حل واحدی برای این مساله وجود ندارد. اصلاحات وسیع و عمیقی لازم است. هم در سطح برنامه ریزی کلان آموزشی، هم در سطح اساتید برای تغییر شیوه نگرش، هم در سطح دانشجویان برای تغییر دید نسبت به چیستی و چرائی دانشجوئی.
بهمن ۱۰م, ۱۳۸۴ در ۴:۱۲ ق.ظ
salam . movafagh bashid..besyar jaleb ast.. ۲ masale dar sitam matrah kardam .khsohal misaham nazar dahid..>>>>> http://iranlaw.co.sr